Би ойрдоо хайртай ханийгаа маш их гомдоож байгаа. Буруу эрхлээд дандаа сэтгэлд нь үл нийцэх үг хэлсэн. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй зүгээр эрхэлмээр санагдаад яагаа ч үгүй байхад нь өөрөө дэмий юм ярьж уурлуулаал, тэгсэн хэрнээ өөрөө түрүүлж уучлалт гуйхгүй байж түрүүлж бууж өгөхгүй гэж гүрийгээл, муу шүү. Одоо ирэхлээр нь уучлалт гуйнаа. Дахин тийм олон долоон дэмий үг хэлэхгүй юм шүү. "Удаан ханилах хүнд уйдах үгийг бүү хэл" гэсийн. Аз болоход хань минь харин тэвчээртэй бас ухаантай дээрээс нь тайван уужуу дотортой хүн юм даа. Үрийн минь эцэг амьдралын минь түшиг болсон бүхнээс илүү хүндлэн дээдэлж явдаг хүнээ олон гомдоогоод байвал нэг л өдөр яваад өгөх ч юм билүү, хэн мэдлээ. Айдас төрчихлөө... Ганц хань ч биш бусад хүмүүс ч гэсэн надад бас би тэдэнд гомдох үг битгий хэлээсэй.
Амьдрал гэдэг амаргүй давааг давна гэдэг.... Түрүүний нийгэмд их сайхан байсан гэж ярьдаг чухам ямар байсныг мэдэх юм алга. Харин одоо бол миний хувьд бүх нээлттэй юм шиг хэрнээ боогдмол байх юм. Хаана л очно юу л хийнэ заавал 1 бэрхшээлтэй тулгарж, хөөцөлдөж явсан ажил маань түр саатахад хүрнэ. Танилтай бол талын чинээ гэж хэрвээ би танил талтай бол бүх юм нээлттэй ганц утасдаад л бүх юм “ок”. Жишээ нь: үл хөдлөх хөрөнгийн бүртгэл дээр газраа үл хөдлөх хөрөнгийн бүртгэлд оруулий гэвэл эхлээд ноён ерөнхий сайдын тушаалийг газрын албанд танилүй бол 3 сар хүлээж байж авна, танилтай бол 1 сар хүлээнэ. Тэгж гэмээнэ үл хөдлөх хөрөнгийнхөн таны хүсэлтийг хүлээн аваад 14 хоногийн дараа таны эд хөрөнгийг жихнэнэ утгаар нь хөрөнгө болгоно. Үгүй бол хэрвээ та үл хөдлөх хөрөнгийн бүртгэл дээр танидаг хүнтэй бол ноён сайдын тушаал энэ тэр ч хэрэггүй зүгээр л бүх бичиг баримтаа хүргэж өгөөд л бүх юм 7-14 хоногийн дотор жин тан. Сүүлийн үед өөрийн гэсэн өргөөтэй болох гэж тэнэг юм шиг ийш тийшээ явж юм гэдэг нилээн нарийн байдгыг мэдэж авлаа.
Нийгмээ дагаад хүний мөс гэдэг үгүй болсон юм болов уу гэтэл бас ч зарим нэгд нь хүн чанар гээч юм үлдээд тэр нь зулгаадаг бололтой. Олон газраар явж олон албан байгууллагын хаалгыг татаж олон хүнтэй уулзаж учирсаны хүчинд нааштай хандлагатай сайхан сэтгэлтэй хүмүүстэй их л таарлаа. Хүмүүс бас ч ухамсартай байдаг юм байна.
Гэтэл зарим 1 явуургүй зан гаргадаг ч хүн байх л юм. Мэдээж шүү дээ олон хүн сайнтай муутай. Магадгүй тухайн хүний ухамсарын хэм хэмжээнээс шалтгаалах байх л даа. Хэнд ямар үгийг ямар хандлагыг ямар үед гаргах вэ гэдгийг л мэдэж байх хэрэгтэй юм шиг. Би тэр тал дээрээ өөрөө ямар вэ гэдгээ сайн мэдэхгүй байгаа ч бас хичээгээд байгаа, хүн чанартайгаа үлдчихмээр байна ш дээ уул нь. Өвөө маань хэлэхдээ “хүн өөрийнхөө ямарыг мэдэж байна гэдэг ухаантай байгаагын шинж, буруугаа өөрөө ухамсарлаж байна гэдэг ухаалаг байгаагых өөрөө өөрийгөө хянаж сурах хэрэгтэй тийм л хүн байх хэрэгтэй” гэсэн одоо бодохнээ үнэн үг аж. Юу гэж л миний өвөө худал үг хэлэх вэ дээ. Хайртай өвөөгөө ч мөн ч их санаж байна даа. Тэр явуургүй зантай шолчигонуур хүмүүс хүний толгой дээрх өвсрүү гүйж байхаар өөрийнхөө толгой дээрх тэмээгээ буулгачихаасай..
Ингээд цааш нь яваад байвал нилээн юм үзэж сонсох шинжтэй. Настай хүмүүс хэрсүү ухаантай бас бүх юмыг зөв бодож хийдэг нь аргагүй л юм. Амьдралын их сургуулийг улаан дипломтой төгсөх гэж байгаа юм чинь мундаг байх нь аргагүй юм.
Амьдрал үргэлжилж байгаа цагт би, бид явсаар... том жижиг, махтай махгүй олон яс цуглуулах байх даа хөөрхий гэж..,
Хийх ажил их гэж ...бас бөөрөнхий гэж байгаа.
Хүүхэд байхад ямар жаргалтай байгаа вэ гэж сүүлийн үед бодогдох боллоо. Нөгөө "гурван настай болоосой гутахыг мэдэхгүй явахсан" гэдэг л тэр байх даа. Яг өөрөө амьдрал дээр гараад ирсэн хийх нээрээ их байдаг юм байна.
Жаргалтай өдөр гэж байхаас жаргалтай амьдрал гэж байдаггүй гэсэн үнэн бололтой.
Сайхан амьдралд хүрэхийн тулд их л хичээх хэрэгтэй юм байна. Санаж явбал бүтнэ сажилж явбал хүрнэ гээд нэгэн сайхан нартай өдөр сайхан амьдралд хүрнэ дээ гэж аажуухан урсгалаараа явахын оронд тэрнийхээ төлөө тэмцэж, 13,4 мэхээ бүгдийг хэрэглэн хичээх хэрэгтэй байдаг юм байна. Эмээ маань үргэлж л ирсэн хоногийг өнгөрөөж ирээгүй хоногийг хүлээж амьдрана гэдэг бүтэлгүй хүний зан амьдралаа сөрж амьдарч бай гэдэг байж билээ. Эмээгийн минь үг ямар ч хууль цаазаас илүү үнэтэй үнэн бас бодит үгсэнж. магадгүй дэлхий бөөрөнхий болохоор ямарваа нэг юманд сайн муу 2 тал ч бэрхшээл тулгарлаа гээд бүдрээд уначихалгүй л байх хэрэгтэй. Хүн гэдэг амьтан хэдий ухаантай ч гэлээ алдах үе зөндөө л байлгүй яахав тэгэхдээ алдаанаасаа зориг орж алдаанаасаа суралцаж өөрөө өөрийхөө төлөө хичээх хэрэгтэй.
Аравхан алхаад амссан зовлон чинь
Ахиад алхахад мартагдана
Анд минь урагшаа...
Удаан ханилах хүнд уйдах үгийг бүү хэл... гэж
Дээдсүүд маань гарах аргагүй үнэн үг хэлэх юм даа. удаан гэж байгаа хугацаа нь хэдэн жил, хэдэн сар, бүр хэдхэн хоног ч байж болох л юм . Ер нь хэн ч байлаа хэдий удах ч юунд та гомдоох үг хэлнэв.
Үгээр хүнийг алж ч болдог, аварч ч болдог
Хээр хэвтэх яс нэг
Хэзээд урсах цус нэг
Эзэн Чингисийн үр сад
Элитийн батлеон өөдөө....
гэж дуу нэгтэй хэлж байгаа залуус сүрдмээр ч юм шиг, гайхмаар ч юм шиг. За юутай ч атугай би гэдэг хүн сайхан ханийхаа сэвгүй сэтгэлийг булингартуулалгүй өөрт оногдсон энэ их хувь тавилангаа шүтэж амьдрах минь л чухал болж дээ.
Хүүхэд байхдаа мөрөөддөг байсан зүйл минь хүний гэргий болсон хойно биелдэг байжээ.
Эцэст нь эрчүүд минь бусад нь яах вэ ганц муу эхнэрээ л өөрийн амьдралын Гүнж болгон хайрлаж яваарай. Гүнж үгүй бол хааны сэнтий тань ганхах л байх шүү.
Саяхан Монголын алдарт хуурч Жамъяан гуай 89 насан дээрээ хорвоогийн мөнх бусыг үзүүлсэн тухай гашуудлын мэдээ сонсогдсон. Үнэхээр л хуурын минь 2 чавхдас түр хугацаанд тасарсан болов уу гэлтэй.
Морин хуурын аялгуу сонсоод миний л лав хамаг зүрх булгилаад, догдлоод хөдөө хээр морьтой давхиж ч байгаа юм шиг тийм сонин мэдрэмж ч гэх юм уу сэтгэгдэл төрдийн. Морь унаад давхимаар ч юм шиг, анх удаа өсгий цагаан хонгор халзан морь унаад өвөөрүүгээ давхиж байсан минь санаанд ордын. Гэтэл яруу найрагч Ичинхорлоогийн нэгэн шүлэг байнаа.
Морин хуурчид хэлэх шүлэг ...
Дэргэдээс чинь сул шороо ч үргэхгүй
Дэлхий яаж уяардагыг би харж ханахгүй
Хаврын униар шиг чиний хуурын аялгуу
Халгиа мөрний ус мэт зүрхэн дундуур бидэртэнэ.
Түмэн агтын сүүлэнд хургасан салхинаас
Гэгэлгэн уянга омголон унага шиг алдрахад
Түүчуу тогоруудын сүүлчийн дэвэлтийг умартан
Гэгээн сэтгэлд сарны хун өдөлнө.
Хар зүрхийг эзэгнэх хуурын чинь аяргууг шүтэвч
Хар шөнийн зүүдэнд чи ирдэггүй
Мөнхийн аялгууг эзэгнэсэн чамайг
Мөрөөдөн сууж би чаддаггүй
Буйд газрын хөнгөн зэрэглээнд
Борог өвс салхинд налах төлийнхөнд
Эх нутаг минь яруухан гэж
Эгшиг нөмрөн шивнэсэнийг чинь мартдаггүй
Дэргэдээс чинь сул шороо ч үргэхгүй
Дэлхий яаж эргэдэгийг би харж чадахгүй
Хаврын униар шиг чиний хуурын аялгуу
Халгиа мөрний ус шиг зүрхэн дундуур бидэртэнэ
Нээрээ л хуурын аялгуу гэж зүрхэн дундуур зүсч ороод хүнийг уйлуулана чиг, дуулуулана чиг. Би яг одоо Харангийн Лхагваагийн "Морин хуур" дууг сонсож байна. хамаг сэтгэл хөдөлгөөд хаячихлээ. Миний Монголын өвөг дээдэс ч бишрээд бишрээд барахгүй хүмүүс юм даа. Ийм сайхан хуур хийж л байдаг, ганц хуур ч биш л дээ...
Би ч бас азтай юм аа ийм сайхан оронд төрдөг.
Нацагдоржийн
Энэ бол миний төрсөн нутаг
Монголын сайхан орон гэж..
Хүмүүс хэлэхдээ өвөл цас ороод цан чаргаар гулгаад гоё гэсэн, харин миний хувьд гаднаасаа даарсан бээрсэн цаанаа л нэг хүйт оргиулсан уйтгартай тааламжгүй улирал. Гудамжаар явж байгаа хүмүүсийг харахлээр нэг л даарсан, яарсан, сандарсан бээрсэн харагддаг.
Тийм дээ хүний амьдралд ч мөн адил өвлийн улирал гэж байдаг. Сэтгэлдээ жавар хургуулж, цас оруулан уйтгарлаж, ганцаардан хэн нэгнийг эрэлхийлэх нь өвлийн цагт даарч дулаан газар хайхтай адил. Гэтэл сайн гэгч нь дулаацчих газар тэр бүр олдох болов уу. Олдож болох ч тэнд хэр удаан байх вэ.
Хавар...
Юм бүхэн сэргэж, мод ногоорон сэтгэлд нэг л таатай. Түүнтэй адил юм ээлжтэй юм болохоор хүний амьдралд ч мөн адил цэцэглэн, уйтгар гуниг ганцаардлаа мартан сэргэлэн цовоо өөдрөгөөр амьдралын зүг тэмүүлэх нь нялх ногоо ургах гэж бороотой бороогүй цухуйх мэт.
Сэтгэлдээ хургасан жаврыг хаврын салхинд үргээж болох ч юм шиг.
Зун...
Би зуны улиралд дуртай. Дулаахан нуруу тэнэгэр алхалж болно. Бас зуны улиралд хүмүүс тэр дундаа бүсгүйчүүд хамгийн гоёоороо байж чаддаг. Хүний амьдрал үргэлж зун цаг шиг дэлгэр тасаг хангалуун байдаг бол мөн сайхнаа. Даанч хэдий зун цаг ч гэлээ бас хэтэрхий халуунд сүүдэр хайх үе гардаг шүү дээ.
Намар...
Намар бас л сайхан улирал. хэдий өвөл болохын дохио ч гэлээ халах ч үгүй, хөрөх ч үгүй. Бүгдийн сэтгэлд баяр жаргал дүүрэн байдаг. Тэр дундаа миний төрсөн өдөр намрын эхэн сарын дундуур болдог болохоор бүр ч таатай. Хүний амьдрал дандаа намар, хавар 2 шиг бол ямар санагдах бол. Хааяа ч гэсэн өвлийн гоё ганган нэхий дээл эсвэл дэгжин малгай өмсөхийг хүсэхгүй гэж үү.
Зовлон жаргал 2 ээлжилдэг энэ орчлон яг л эргэх 4 улирал ч юмуу даа.
Ангилал
Хүмүүсийн блог
-
Чөлөөт бөх тойроод....10 years ago
-
Хүний биеийн гайхамшиг11 years ago
-
-
Picasa дээрх зургаа слайд байдлаар харуулах16 years ago
-
